اطلاعیه !
فرم عضویت در باشگاه مخاطبان






سرمقاله
تکیه بر جوهرۀ سیاست
چگونه مبارزه برای فلسطین، امکان تداوم استقلال سیاسی ایران است؟

آنچه سیاست خارجی ایران همواره توانسته از آن مایه بگیرد و نقطۀ اتکایی در روابط خارجی‌اش به‌حساب بیاید، حمایت از مردم فلسطین و مبارزه با حضور برهم‌زنندۀ اسرائیل در منطقه است. این مسئله‌ای غیرقابل مذاکره برای ایران است و در روابط امروز و فردا خلاصه نمی‌شود. ایران همواره از استواری بر سر این موضع، جغرافیای سیاسی خود را ساخته و متحدین و دشمنان خود را شناخته است. سیاست خارجی ایران، حول تخاصم و مبارزه با اسرائیل، جوهر و اساسی پیدا می‌کند.


سرمقاله
شبح دائمی اوراسیا
جنگ اوکراین و گسست اقتصاد سیاسی اوراسیا

جنگ اوکراین را در این جغرافیای سیاسی می‌توان تحلیل کرد و البته تحولات پس از آن را پیش‌بینی نمود. اگر لهستان در ۱۰۰سال گذشته باید با استقلال خودش اجازه اتحاد اوراسیا را نمی‌داد حالا نیز با تخریب اوکراین و شکل گیری یک جنگ فرسایشی، اقتصاد سیاسی اوراسیا از هم گسسته می‌شود. این جنگ تا زمانی ادامه پیدا خواهد کرد که اوراسیا به‌نحو تضمین‌شده‌ای از هم جدا شود. از طرفی امریکا درست بعد از جنگ اوکراین تلاش‌های زیادی برای کنترل سیاست انرژی جهانی در پیش گرفت.


سرمقاله
تصمیم بر سر میراث
آیا گفتار منافع ملی، می‌تواند میراث‌دار تلاش یک دهه اخیر جمهوری اسلامی باشد؟

سیاستی که «بی‌توجه به آنکه بخواهد اقتضای موازنه را در جهت‌گیری‌هایش لحاظ کند»، سودای اتخاذ سیاستی مستقل و جدید داشت. تمامی آنچیزی که ایران را صاحب شخصیت و قدرتی غیرقابل انکار در بازی‌های فعلی می‌کند، حاصل اتخاذ چنان سیاستی است. ایجاد منطقه اقتصادی مقاومت به عنوان رویای این سیاست از پس موفقیت نسبی در ایجاد یک کمربند مقاومت نظامی در منطقه، همگی اجزای یک پازل جدید بودند که جمهوری اسلامی به عنوان شریان‌های جدید جاری شدن نیروهای سیاسی مستقل در دنیا، به دنبال ساخت آن بود.


سرمقاله
مردم معلق
درباره معنای مشترک اعتراضات آبان 98 و اعتراضات اصفهان و اعتراضات پس از آن

ما شخصیت سیاسی نمی‌خواهیم، صرفاً مدیرانی پرکار و خدوم می‌خواهیم. مردمی می‌خواهیم که بیش از آنکه شریک سیاست و در گیر و دار ساخت معنای سیاسی زندگی خود باشند، شایستۀ حمایت اند. سیاست که به اینجا رسید جهت غایی‌اش را پشت درهای بسته و توسط بازیگران حرفه‌ای و پنهان به دست می‌آورد و سویۀ عمومی‌اش را در قالب برنامه هایی عمدتاً تخصصی و البته گاهی همه‌فهم دنبال می‌کند. دیگر جایی برای گفت‌وگوهای سیاسی و مناقشه بر سر تصویر کلی کشور نمی‌ماند و سیاستمدار، مدیری خواهد بود که مهمترین کارش نگه داشتنِ مردم در سطح مسائل روزمره است


سرمقاله
اتفاق در جوار تصمیم آرمیده است
چگونه ایده انسجام منجر به سیاست‌های ترمیمی در دولت سیزدهم می‌شود؟

واقعیت، سرشار از موقعیت‌هایی است که در محتواهای از پیش تمهید شده نمی‌گنجند. دولت سیزدهم تا آنجا که بر انسجام درونی خود تاکید می‌کند، نمی‌تواند از سیاست ترمیم فراتر رود. از این رو ما شاهد آن هستیم که صرفا رفع و رجوع معضلات را در دستور کار خود قرار داده است. توجه واقعی به مشکلات تنها زمانی ممکن می‌شود که دولت آماده باشد این انسجام از پیش تعیین شده را ترک و برای اتخاذ هر تصمیم لازمی آماده باشد. انسجام از پیش، چه در فهم باشد و چه در آرایش بازیگران، دولت را در سطح رتق و فتق سطحی امور و نه چیزی بیشتر نگه می‌دارد


سرمقاله
درد تکامل
در اجرای سیاست‌های مسکن، باید مردم ساخته شوند

اکنون ارکان مختلف دولت، مقدمات لازم را برای یک عملیات بزرگ فراهم می‌کنند. دولت تمایل دارد تصویر یک ماشین ساخت‌وساز از خود منتشر کند؛ اگرچه ماشین، استارت موتور پرسروصدایش خورده اما راه نیفتاده است. گویا دولت با تاکید بر این تصمیم می‌خواهد نشان دهد اگر دولتی در جمهوری اسلامی واقعا بخواهد می‌تواند بحران را پشت سر بگذارد. تصمیم گرفته شده و انگار ملت می‌خواهد با زخم خویش دیدار کند و با ارادۀ خود مداوایش نماید. اما در این تصمیم خللی هست که پیشاپیش نمی‌تواند درد جراحی را تحمل کند؛ مردم در اجرای این تصمیم حاضر نیستند


 1     

موسسه علم و سیاست اشراق
تهران خیابان شریعتی،بالاتر از طالقانی
خیابان بوشهر،پلاک21،واحد5
شماره تماس : 09355643099



عضویت در باشگاه مخاطبین

نزد آن­ها که دانایی را حق خود می‌دانند، پرسش از قیمت علم پرسشِ حسابگرانی محافظه­ کار است که نهایتاً حاضرند زندگی کنند به هر قیمتی. با این حال، آموختن به چه قیمتی؟ این سؤال حتی اگر از سرِ بی­حالی و خستگی بر زبان آمده باشد در ما امید و هراسی زنده می‌کند، نکند این راه که رفتن دارد و بازگشتن نه، دست‌کم برای من، بی‌سرانجام و بی‌حاصل باشد. آن‌ که با خود چنین نجوایی نداشته باشد، نه قدر زندگی بلکه پیش از آن، قدر خود علم را ندانسته است، چرا که علم پیش از هر گزاره‌ی صادقی که درباره‌ی چیزی داشته باشد، مدعی زندگی انسان است؛ هر آنکه خود را وقف چیزی همچون علم نمی‌کند، شخصیتی بی‌قدر است.

(تمام حقوق متعلق به موسسه علم و سیاست اشراق است)