اطلاعیه !
فرم عضویت در باشگاه مخاطبان





اسرائیل و کابوس استقلال منطقه
آیا اردن، می‌تواند گام بعدی محور مقاومت برای تشکیل سازمان‌های ملی مستقل در منطقه باشد؟


۱ آبان ۱۴۰۲   1243  3  0 سرمقاله
ایران تلاش برای شکل‌گیری سازمان‌های ملیِ باشخصیت را علی‌رغم تمام دشواری‌ها و ریسک‌هایش به عنوان راه نجات تمام کشورهای منطقه در پیش گرفته است. هر جبهۀ جدیدی که گشوده می‌شود، هر هسته جدیدی از مقاومت که در کشوری جدید، سربرمی‌آورد، تنها و تنها در این لحظه، یعنی لحظه‌ای که تبدیل به یک تشکیلات سازمان‌یافته و مسئولیت‌پذیر می‌شود، می‌تواند نویدبخش تولد یک ملت باشد و آن را نمایندگی کند.

یکم: اعمال خشونت حداکثری، تنها کنش مورد توافق میان دو حزب رژیم اسرائیل است، اما با دو هدف کاملا متفاوت‌. راست افراطی، میخواهد با خشونت حداکثری روزبه‌روز به هدف نابودی یا کوچ کامل فلسطینیان نزدیک شود و چپ محافظه‌کار می‌خواهد با خشونت حداکثری، هم به فلسطینیان و هم به اسرائیلیان افراطی، ثابت کند که دشمنی دیگر موجه نیست. بنابراین خشونت حداکثری نهایتا به تثبیت موجودیت نامشروع اسراییل می‌انجامد.

دوم: ایران همواره انتظارش برای نابودی رژیم اشغالگر را در تصویر فروپاشی درونی، متعین می‌کرده است. یعنی تداوم زمان، علیه اسرائیل است و از این جهت دشمنان او، می‌توانند بیشتر از او صبور باشند. دشمنان اسرائیل می‌توانند کماکان ۲۵ سال صبر کنند ولی اسرائیل، درست از آن جهت که نمی‌تواند تنش‌های درونی خودش و فشارهای بیرونی دشمنانش را تحمل کند، مدام دست به کنش‌های بی‌محابا می‌زند و همین چه‌بسا آن ۲۵‌سال را کوتاه کند.

سوم: واقعیت این است که اسرائیل از یک چیز تغذیه می‌کند و آن‌چیز بیش از آنکه خشونت باشد، امکان ثمربخشی خشونت است. امکان ثمربخشی خشونت، وابستگی است. اسرائیل بیش از هر چیزی، از وابستگی کشورهای منطقه تغذیه می‌کند. از اینکه ترس‌های کشورهای منطقه در اقتصاد و امنیت و... همگی در لحظۀ استقلال، توسط قدرت‌های فرامنطقه‌ای، تبدیل به واقعیت‌هایی هولناک می‌شود و هزینۀ استقلال را گزاف می‌کند.

چهارم: در چنین صحنه‌ای، ایران بیش از همه چیز به ازبین‌بردن امکان ثمربخشی رفتار اسراییل امید دارد. بنابراین دستاورد عملیات طوفان‌الاقصی، درست در همان آغازش محقق شده است: تصمیم مستقل حماس برای طراحی و اجرای یک عملیات نظامی علیه اسراییل. اعلان صریح و صادقانه آیت‌الله خامنه‌ای مبنی بر استقلال حماس در تصمیم‌گیری، بیانگر وقوع یک اتفاق تازه در تاریخ شکل‌گیری مقاومت در منطقه است. اتفاقی که نقطه اوج سیاست ایران در قبال تمامی گروه‌های مقاومت به‌شمار می‌رود. نقطه‌ای که بتواند آن‌ها را به چنان شخصیتی نائل کند تا بتوانند تصمیمات را مستقلا اتخاذ کنند، یعنی مسئولیت کل تصمیم را به دوش بکشند.

پنجم: ایران تلاش برای شکل‌گیری سازمان‌های ملیِ باشخصیت را علی‌رغم تمام دشواری‌ها و ریسک‌هایش به عنوان راه نجات تمام کشورهای منطقه در پیش گرفته است. هر جبهۀ جدیدی که گشوده می‌شود، هر هسته جدیدی از مقاومت که در کشوری جدید، سربرمی‌آورد، تنها و تنها در این لحظه، یعنی لحظه‌ای که تبدیل به یک تشکیلات سازمان‌یافته و مسئولیت‌پذیر می‌شود، می‌تواند نویدبخش تولد یک ملت باشد و آن را نمایندگی کند.

ششم: تجمع روزهای اخیر جوانان ایرانی و عراقی در مرزهای اردن، می‌تواند ذیل چنین سیاستی معنا شود. اردن دهه‌هاست در طراحی بریتانیایی آن جغرافیا همچون کشوری حائل عمل کرده است و توجه محور مقاومت به این جغرافیای راهبردی، می‌تواند دعوتی برای گروه‌های فلسطینی ساکن اردن و همچنین جوانان سرخوردۀ اردنی باشد تا عمق استراتژیک مقاومت را در پهنۀ جغرافیا تکمیل کنند. دعوتی که مشابه با تشکیل گروه‌های مقاومت در لبنان، سوریه، عراق، یمن و... بیش از آنکه مبتنی بر حمایت نظامی و مالی باشد، دعوتی سیاسی برای تشکیل یک جبهه ملی استقلال‌خواه در اردن است.
 

طوفان الاقصی اردن محور مقاومت
دیدگاهتان را بنویسید
نام

ایمیل

متن پیام ارسـال دیدگـاه
دیدگاه
در محاصرۀ ناملت‌ها
فلسطین، مسئله‌ای مربوط به سیاست داخلی است
اباصالح تقی‌زاده طبری   
دولتی که ملی باشد در پی جغرافیای مستقل خود می‌رود و چگونه می‌تواند با اسرائیل که موجودیتی مجعول و وابسته است و همچون ویروسی به اینجا و آنجا سرایت می‌کند، بسازد؟ اگر اسرائیل رسمیت یابد، هیچ دولت ملی در منطقۀ ما نمی‌تواند مطمئن به رسمیت خود باشد. به همین جهت است که مسئلۀ فلسطین، لااقل در منطقۀ سرنوشت‌ساز غرب آسیا، مسئله‌ای مربوط به سیاست خارجی کشورها نیست؛ هر موضعی در قبال اسرائیل مستقیما مربوط به موضع کشورها دربارۀ مردم خویش است.


سرمقاله
مشارکت ناامید
بدون تشکل‌یابی نیروهای مولد، نیروی انقلابیِ وفاداران جمهوری اسلامی به مصرف می‌رسد
محمدرضا هدایتی    سیدعلی کشفی   
فقدان گفتارهای سیاسی مؤثر و قدرتمند و کادر رهبری قابل‌اعتماد در این شرایط، می‌تواند سرنوشت متفاوتی برای این نیروها رقم بزند؛ سرنوشتی که یا نیروی ایجادشده را سرخورده‌تر می‌کند و فرومی‌نشاند یا آن را در جهاتی مغایر با منافع و قدرت ملی ایران به مصرف رساند. در این میان، شکل‌گیری تشکلی از نیروهای سیاسیِ مولّد که بتواند واجد گفتاری قدرتمند و امیدآفرین و کادر رهبری منسجم باشد، ضروری به نظر می‌رسد.


سرمقاله
جغرافیای ضعیف
سیاست همسایگی نمی‌تواند صرفا پیگیری منافع باشد
علیرضا شفاه   
چین قطعا باید در اولویت بالای همکاری‌های اقتصادی ایران قرار بگیرد اما نمی‌‌تواند سیاست همسایگی دولت آقای رئیسی را تضمین کند. چین کشوری آرام است و اقتصادی جهانی دارد. اقتضای سیاست خارجی چین این است که از جنگ‌های نیابتی ایران و عربستان جلوگیری کند اما اگر بنا باشد ثبات اقتصادی جامعۀ ایران منجر به قدرت‌نمایی‌ها و تنش‌های تازه‌ای در منطقه شود، قطعا چین ضامن فعالیت‌های اقتصادی‌ای نمی‌شود که به چنان نتیجه‌ای منجر شود. در ذیل همین محاسبه است که چین ذیل مزایایی که به این منطقه می‌بخشد مراقبت می‌کند که روی زمین لغزنده و پرفتنۀ آن پیراهن‌آلوده نشود. آیا ما می‌توانیم خودمان را به‌عنوان برندۀ مطلق منطقه معرفی کنیم و همۀ امنیت آن را تضمین نماییم؟





موسسه علم و سیاست اشراق
شماره تماس : 77136607-021


عضویت در باشگاه مخاطبین

اینکه چیزها از نام و تصویر خود سوا می‌افتند، زندگی را پر از هیاهو کرده است و این هیاهو با این عهد مدرسه که «هر چیزی خودش است» و خیانت نمی‌ورزد، نمی‌خواند. مدرسه آرام است و این آرامش بخشی از عهد و ادعای مدرسه است. هیاهو در مدرسه به معنای ناتوانی مدرسه در نامگذاری چیزها است؛ به این معناست که چیزها می‌خواهند از آنچه هستند فرا بروند. آنجا که می‌توان دانست از هر چیز چه انتظاری می‌توان داشت، دعوا و هیاهویی نیست، نظم حاکم است و هر چیز بر جای خویش است. اما اگر هرچیز حقیقتاً بر جای خود بود و از آنچه هست تخطی نداشت، دیگر چه نیازی به مدرسه بود؟ اگر خیانتی ممکن نبود مدرسه می‌خواست چه چیزی را بر عهده بگیرد. اگر حقیقت نامی دارد، از آن روست که امکان ناراستی در جهان هست. نام چنانکه گفتیم خود عهد است و عهد نگه داشت است و نگه داشت آنجا معنا دارد که چیزها از جای خود خارج شوند.

(تمام حقوق متعلق به موسسه علم و سیاست اشراق است)